η παροικια μασ γιορτασε την εθνικη εορτη τησ 25ησ μαρτιου

Home / Νέα / η παροικια μασ γιορτασε την εθνικη εορτη τησ 25ησ μαρτιου
η παροικια μασ γιορτασε την εθνικη εορτη τησ 25ησ μαρτιου

Σήμερα το πρωί τελέσθηκε στον Ιερό Ναό της Παροικίας μας “Άγιος Φρουμέντιος” πανηγυρική Θεία Λειτουργία χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου κ. Δανιήλ μαζί με τον Αρχιμαδρίτη Πατέρα Χρυσόστομο.

Παρευρέθησαν η Επιτετραμμένη της Ελλάδος στην Αιθιοπία κ. Όλγα Τζωρτζάτου, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος κ. Δημήτριος Συκάς και Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, οι εκπαιδευτικοί των Ελληνικών σχολείων, οι μαθητές και μαθήτριες ντυμένοι με παραδοσιακές στολές και αρκετοί Πάροικοι.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε από την Ελληνική Κοινότητα μνημόσυνο προς τιμήν των Μεγάλων Ευεργετών της.

Στη συνέχεια έλαβε χώρα Δοξολογία και επιμνημόσυνη δέηση για την Εθνική Εορτή της 25ης Μαρτίου, με την οποία τιμούν οι Έλληνες απανταχού της γης την Επανάσταση του 1821 και τους ήρωες που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία μας. Ο Μητροπολίτης μας κ. Δανιήλ ανέγνωσε μήνυμα του Πατριάρχη Αλεξάνδρειας για την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση και η Επιτετραμμένη κ. Όλγα Τζωρτζάτου ανέγνωσε μήνυμα της Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας. Στο προαύλιο της Εκκλησίας κατετέθησαν δάφνινα στεφάνια εις μνήμην των Ηρώων, στους οποίους χρωστούμε την ελευθερία μας.

Παραθέτουμε το Πατριαρχικό Μήνυμα της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β’, για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 και τη συμπλήρωση 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης.

“Tέκνα εν Κυρίω αγαπητά,Φέτος συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από την ελληνική παλιγεννεσία, διακόσια χρόνια από την ηρωική απόφαση μια χούφτας Ελλήνων, να αποτινάξουν τον βαρύ ζυγό της σκλαβιάς, να θυσιάσουν και να θυσιαστούν οι ίδιοι για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία.Με μόνο εφόδιο την πίστη στον Θεό, εκίνησε το γένος των Ελλήνων, οι απόγονοι του ένδοξου Περικλέους, με ένα και μόνον σκοπό, να ζήσουν, ή να πεθάνουν για τη λευτεριά. Και ο αγών, παρότι άνισος, τους δικαίωσε. Η φτωχή στις υλικές δυνάμεις, μα πλούσια στη θέληση, Ελλάδα, έσπασε τις μολύβδινες αλυσίδες, που τετρακόσια χρόνια σκούριασαν απάνω στο φυλακισμένο της κορμί, την έπνιγαν και την βασάνιζαν. Αυτό, που η ανθρώπινη λογική θεωρούσε άπιαστο όνειρο, γίνεται εφικτή πραγματικότητα. «Μα πώς;», κάποιος θα αναρωτηθεί; Και θα ακούσει το γέρο του Μοριά στην Πνύκα να λέει: «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση».Αυτός ο πόθος και η αγάπη για τα πονεμένα χώματά μας ήταν, είναι και θα είναι ο κρίκος που πάντοτε θα ενώνει τους Έλληνες μπροστά στην κάθε απειλή, αφήνοντας κατά μέρος κάθε έχθρα, κάθε διχόνοια, κάθε προσωπική φιλοδοξία και αποσκοπώντας στο κοινό καλό. Αυτή η ενότητα γύρω από τα ιερά και όσια της πίστης και της πατρίδας, κράτησε δυνατούς και σταθερούς τους υπόδουλους Έλληνες τέσσερις αιώνες σκλαβιάς, δίχως να λησμονήσουν την ταυτότητα τους, μήτε και την ελπίδα για την ελευθερία. Άνδρες, γυναίκες, νέοι, γέροι, πλούσιοι και φτωχοί, διάσημοι και άσημοι, όσους γνωρίζουμε κατ’ όνομα και όσων τα ονόματα γνωρίζει μόνον ο Θεός, αναπαύονται τώρα στα χώματα που πότισαν με το αίμα τους, για να ανθίσει το δένδρο της ελευθερίας και ως κλώνους να απλώσει πανταχού την τιμή των πεσόντων. Κάτω από αυτό το ευσκιόφυλλο δέντρο, καθόμαστε εμείς σήμερα και απολαμβάνουμε τους καρπούς αυτών των ανθρώπων, κάποιοι από τους οποίους δεν πρόλαβαν να δουν ελεύθερη την πατρίδα, αλλά θυσιάστηκαν με τον πόθο, εμείς σήμερα να μπορούμε να ζούμε ελεύθεροι. Στους ήρωες αυτούς εναποθέτουμε την ευγνωμοσύνη μας και την ευχή, ο Πανάγαθος Θεός να τους αναπαύει «εν Σκηναίς Δικαίων». Για αυτούς τους αγωνιστές νιώθουμε υπερηφάνεια να καλούμαστε απόγονοι και παιδιά τους. Η βαριά κληρονομιά, όμως, που φέρουμε στους ώμους μας, δεν πρέπει να μας επιτρέψει να επαναπαυόμαστε. Ας μην είμαστε, λοιπόν, μόνο υπερήφανοι για τους προγόνους μας, αλλά ας κάνουμε κάτι, για να νιώσουν και τα δικά μας παιδιά υπερήφανα για εμάς. Ας γίνουμε άξιοι συνεχιστές τους, ενθυμούμενοι πάντοτε, πως οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους, δεν έχουν μέλλον. Αυτός είναι ο καλύτερος φόρος τιμής.
Μετά πολλών πατρικών ευχών και ευλογιών
† Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ ΒΠάπας και Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς
Ἐν τῇ Μεγάλῃ Πόλει τῆς Ἀλεξανδρείαςτῇ 25ῃ Μαρτίου 2021″

Το μήνυμα της Προέδρου της Δημοκρατίας Kατερίνας Σακελλαροπούλου προς τον απόδημο ελληνισμό, με την ευκαιρία της εθνικής εορτής της 25ης Μαρτίου, το οποίο ανάγνωσε η Επιτετραμμένη της Ελλάδος στην Αιθιοπία, κ. Όλγα Τζωρτζάτου.

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2020

Αγαπητοί μου συμπατριώτες,

Ελληνίδες και Έλληνες του εξωτερικού,

Με μεγάλη χαρά απευθύνομαι σήμερα σε εσάς,  τους απόδημους Έλληνες, για πρώτη φορά από την έναρξη της θητείας μου, με αφορμή την εθνική μας επέτειο. Στις 25 Μαρτίου του 1821, οι Έλληνες επαναστάτησαν για να αποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό, να ανακτήσουν την πολύτιμη ελευθερία τους και να οικοδομήσουν ένα σύγχρονο, ελεύθερο και δημοκρατικό κράτος,  ακολουθώντας το παράδειγμα της αμερικανικής και της γαλλικής επανάστασης.

Η συμβολή των Ελλήνων της διασποράς στον αγώνα του 1821 υπήρξε καθοριστική, καθώς σημαντικά κέντρα του ελληνισμού από άποψη πνευματική, πολιτική, οικονομική, αλλά και αριθμητική, βρίσκονταν εκτός των εδαφών που αποτέλεσαν το πρώτο ελληνικό κράτος. Στην Οδησσό ιδρύθηκε η Φιλική Εταιρεία και στη Μολδοβλαχία ξεκίνησε ο αγώνας για την ελευθερία. Πολλοί απόδημοι Έλληνες έλαβαν μέρος και θυσιάστηκαν στον αγώνα, ενώ οι ελληνικές παροικίες στην Βιέννη, το Παρίσι, το Βουκουρέστι, το Ιάσιο, την Βουδαπέστη, την Τεργέστη, την Βενετία και αλλού συνέβαλαν πνευματικά και υλικά στην επανάσταση.

Ο ρόλος όμως των Ελλήνων της διασποράς δεν σταμάτησε με την επίτευξη της ανεξαρτησίας μας. Από την πρώτη στιγμή, όλες οι δυνάμεις του απανταχού ελληνισμού βρέθηκαν στο πλευρό του νέου ελληνικού κράτους. Δεν είναι τυχαίο ότι από το εξωτερικό προέρχονταν οι περισσότεροι μεγάλοι εθνικοί ευεργέτες, ενώ το ίδιο ισχύει και για πολλές άλλες προσωπικότητες που διαδραμάτισαν καίριο ρόλο στον δημόσιο βίο της Ελλάδας. Και εσείς σήμερα, άξιοι συνεχιστές των Ελλήνων της εποχής εκείνης, είμαι βέβαιη ότι θα συνεχίσετε να στέκεστε στο πλευρό της Ελλάδας, όπως και εμείς, που κατοικούμε μέσα στα όρια του ελληνικού κράτους, οφείλουμε να βρισκόμαστε στο πλευρό των απανταχού Ελλήνων.

Η ανάγκη αυτή είναι ακόμα πιο έντονη σήμερα που η χώρα μας αντιμετωπίζει έντονες προκλήσεις σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον. Πρέπει όλοι να δράσουμε με αποφασιστικότητα, ώστε να αντιμετωπίσουμε την επιθετική συμπεριφορά γειτονικών μας κρατών, τα οποία, μεταξύ άλλων, μεταχειρίζονται απελπισμένους ανθρώπους ως εργαλείο για να υπονομεύσουν την εθνική μας κυριαρχία, αδιαφορώντας για τον ανθρώπινο πόνο και το διεθνές δίκαιο. Σε μια συγκυρία δύσκολη, οφείλουμε ταυτόχρονα να διαφυλάξουμε τις αξίες του ελληνισμού, όπως την ελευθερία, τη δημοκρατία, την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Με βάση τις αξίες αυτές, ενωμένοι και δημιουργικοί, θα πορευτούμε για να κερδίσουμε ένα μέλλον ευημερίας που να μας χωράει όλους. Μέλλον που, με έμπνευση το ευρωπαϊκό όραμα, συνδέεται με ένα νέο πατριωτισμό, ο οποίος δεν αντιστρατεύεται τον κοσμοπολιτισμό αλλά αποτελεί προϋπόθεσή του. Αυτόν τον πατριωτισμό είχε κατά νου ο Γιώργος Σεφέρης, όταν, μιλώντας στους Έλληνες της Αιγύπτου, ένα ιστορικό τμήμα του αποδήμου ελληνισμού, για τον στρατηγό Μακρυγιάννη, αναφερόταν στη «στιγμή που κοιτάζουμε και συλλογιζόμαστε και προσπαθούμε να διακρίνουμε το πεπρωμένο του ελληνισμού μέσα από την καταιγίδα και πέρα από την πλατιά στροφή που κάνει στα χρόνια μας η ιστορία του κόσμου» και υπενθύμιζε τα λόγια του στρατηγού, πως «τούτη την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι καιφτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί, και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι».

Αγαπητοί μου συμπατριώτισσες και συμπατριώτες,

Οι ημέρες που ζούμε φέρουν το βαρύ φορτίο της παγκόσμιας εξάπλωσης της πανδημίας του κορωνοϊού, μιας τραγικής υγειονομικής κρίσης που απαιτεί ψυχραιμία και αυστηρή συμμόρφωση με τα μέτρα των αρμοδίων. Φέτος, δεν θα πραγματοποιηθούν παρελάσεις και εκδηλώσεις για την εθνική μας επέτειο. Ο κάθε όμως Έλληνας, όπου και αν βρίσκεται, είναι σίγουρο ότι θα αισθανθεί εθνική υπερηφάνεια και θα γιορτάσει την ημέρα όχι συλλογικά αλλά στην καρδιά και την ψυχή του. Φέτος, το εθνικό χρέος μάς καλεί να επιδείξουμε πνεύμα συλλογικής συνείδησης και ατομική ευθύνη. Εύχομαι και ελπίζω ότι και αυτός ο αγώνας, που δεν αφορά μόνο τον ελληνισμό αλλά την ανθρωπότητα ολόκληρη, σύντομα, με την συνεργασία της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, θα κερδηθεί. Και ότι του χρόνου θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821 με τον πιο λαμπρό τρόπο.